जताततै मेरै चर्चा

जताततै मेरै चर्चा
भित्र चर्चा बाहिर चर्चा
लाग्दैन चर्चामा खर्च
दायाँ हेर्छु मेरै चर्चा 
बायाँ पनि उस्तै ।।।।।

अरूको त नामै छैन 
किन यति धेरै 
शब्द बाणहरू तिखा काँडहरू रु 
के म यति धेरै कुलंगार हो त रु
अरूले भने जस्तै रु 

झोलामा किताब छ
देशको इतिहास छ 
गरीबका सपना छन्
भविष्यका योजना पनि 
तै पनि झोले झोले 
भनेका छन् ।।।

तिमी कहाँ छौ रु थाहा छ रु 
दुई जाँघको बिचमा
उकुसमुकुस भएर 
बाहिर आउने कोशिषमा
सबैले लाउनैपर्ने
अनिवार्य कट्टु बनेर ।।।।।

कट्टुको हैसियत छैन 
झोला बोक्नेलाई झोले भन्ने 
थाहा छ तिमीले के बोकेका छौ रु 
आफैं मम गर  ।।।।।

बाहिरबाट आउँदा 
म थपक्क किल्लामा 
या टेबलमा रहन्छु 
साना नानीहरूले 
भविष्यको चित्र कोर्नु

मलाई खोल्छन् सपना सुनौलो बनाउँछन् १
बिद्धानहरूले आफ्ना भावि योजना कोर्छन् 

तिमी उकुसमुकुस भएर बस्छौ 
कहिले नुहाउँछ 
भन्ने प्रतिक्षामा  १ 
गन्ध र दुर्गन्छले
कुनामा फ्याकिदिन्छन्
या घोटि घोटि नुहाइदिन्छन् 
 
दुई जाँघको बिचमा 
त्यो अन्धकारमा
संसार तिम्रा त्यही न हो
मालिकको आदेशबिना
केही गर्न नसक्ने 
हुतिहारा तिमी 
अझै झोले झोले भन्छौ रुरुरुरु

उन्मुक्त भावले म झोल्लिएर हिंडेको
तिमीलाई डाहा होला
कहिले साना नानीहरूको बुई चढेर 
कहिले विद्वान, वैज्ञानिक र
दार्शनिकको काँधमा 
 
हो तिमी पनि मसँगै छौ 
नष्पट्ट अन्धकार 
दुई जाँघको बिचमा 
तिम्रो त्यहीं बास छ सधैं 
म झोला 
झोला बोक्ने सँग 
संसार बिचरण गर्छु 
 
के गर्छौ कट्टु रु 
नियति आफ्नो आफ्नो हो 
अब मलाई झोले झोले भनेर 
न होच्याउ 
कट्टु भएर बाँच्नु परेको पीडा 
म माथि नपोख
कट्टु नै भएर चुपचाप बस ।।।।।।।